ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٨٩٤ - باب نود و هشتم كمترين مدّتى كه در آن حضرت امام حسين

فرمودند:

اى على خبر به من رسيده كه يك سال يا دو سال بر جماعتى از شيعيان ما مى‌گذرد و ايشان به زيارت حضرت امام حسين ٧ نمى‌روند؟

عرض كردم: فدايت شوم: مردم زيادى را سراغ دارم كه اين صفت دارند.

حضرت فرمودند:

به خدا سوگند از حظّ و بهره‌شان بر كنار و از ثواب و اجر خدا محروم و از جوار حضرت محمّد ٦ به دور مانده‌اند.

محضر مباركش عرض كردم: فدايت شوم: در چه فاصله‌اى از مدّت به زيارت آن حضرت برويم؟

حضرت فرمودند:

اى على اگر قدرت دارى كه آن جناب را در هر ماه زيارت كنى، پس اين كار را بكن.

عرض كردم: نمى‌توانم به اين امر دست يابم زيرا با دست‌هايم كار كرده و امور مردم نيز در دست من است و اساسا قادر نيستم يك روز از محل كارم غيبت نمايم.

حضرت فرمودند:

تو معذور هستى و كسانى هم كه مثل تو كار دستى دارند در عذر مى‌باشند و مراد من كسانى هستند كه اين گونه اشتغال نداشته بطورى كه اگر در هر جمعه از منزل خارج شده و به زيارت بروند بر ايشان سهل و آسان باشد چه آنكه ايشان در روز قيامت نزد خدا و رسولش عذرى ندارند.

محضرش عرض كردم: حال اگر اين شخص خود به زيارت نرود ولى كسى را از طرف خود به آنجا بفرستد آيا جايز است؟

حضرت فرمودند:

بلى، جائز است ولى اگر خودش برود اجرش عظيم‌تر بوده و نزد