ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٨٤٧ - باب نود و دوّم تربت قبر حضرت امام حسين

حديث چهارم ترجمه:

(١) از پدرم، از سعد، از احمد بن محمّد بن عيسى از عبّاس بن موسى ورّاق، از يونس، از عيسى بن سليمان از محمّد بن زياد، از عمّه‌اش منقول است كه وى گفت:

از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ شنيدم كه مى‌فرمودند:

تربت حائرى كه حضرت امام حسين ٧ در آن هستند شفاء از هر دردى بوده و امان است از هر خوف و هراسى.

حديث پنجم (٢) پدرم رحمة اللَّه عليه، از احمد بن ادريس، و محمّد بن يحيى، از عمركى بن على بوفكى، از يحيى كه در خدمت ابى جعفر ثانى بود، از عيسى بن سليمان، از محمّد بن مارد، از عمّه‌اش روى گفت:

از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ شنيدم كه مى‌فرمودند:

بطور قطع و حتم در تربت حائرى كه در آن حضرت امام حسين ٧ مى‌باشد شفاء است از هر دردى و امان است از هر خوف و هراسى.

حديث ششم (٣) محمّد بن جعفر، از محمّد بن الحسين، از محمّد بن اسماعيل، از خيبرى، از ابى ولّاد، از ابى بكر حضرمى، از حضرت ابى عبد اللَّه ٧، حضرت فرمودند:

اگر مريضى از اهل ايمان كه به حق حضرت ابى عبد اللَّه الحسين ٧ عارف و آگاه بوده و با حرمت و ولايتش آشنا است.

از تربت قبر حضرتش به مقدار سر ميل (ميل كحّالى يا ميل جرّاحى) بردارد و همان برايش دواء و شفاء مى‌باشد.