ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٤٣ - زيارت اوّل
دنباله زيارت اوّل ترجمه:
(١) سپس هفت تكبير بگو و پس از آن اندكى جلو برو و بعد رو به قبر كن و بگو:
سپاس مختص ذاتى است كه فرزند نگرفت و برايش شريكى در سلطنت نمىباشد، و آفريد هر چيزى را پس مقدّر و معيّن نمود آن را، شهادت مىدهم كه تو مردم را به سوى خدا و رسولش دعوت نمودى و به عهدى كه با خدا نموده بودى وفاء كردى، و همراه با كلمات و مخلوقاتش براى خدا قيام نمودى، و در راه او جهاد كرده تا مرگ تو را دريافت، خدا لعنت كند گروهى كه تو را كشتند و لعنت كند جماعتى را كه به تو ستم نمودند، و خدا لعنت كند آنان كه تو را خوار كردند، و خدا لعنت كند امّتى را كه با تو حيله نمودند، خدايا تو را شاهد قرار مىدهم كه ولىّ كسى است كه تو او را ولىّ قرار دادى، و رسولانت او را ولى دانستهاند، و شهادت مىدهم كه از هر كس كه تو و رسولانت بىزار هستيد من نيز بىزارم، بار خدايا كسانى كه رسولانت را تكذيب كردند لعن نما، و لعنت كن آنان كه كعبه تو را منهدم و خراب كردند، و كتابت را سوزاندند، و خونهاى اهل پيغمبرت را ريختند، و در شهرهاى تو فساد كرده و بندگانت را ذليل نمودند،