ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٢٤ - باب يازدهم زيارت قبر امير المؤمنين

حديث دوّم ترجمه:

(١) محمّد بن حسن بن وليد رحمة الله عليه در كتابى كه نامش را «كتاب الجامع» نهاده مى‌گويد:

از حضرت ابى الحسن ٧ روايت شده كه آن جناب هنگام زيارت قبر امير المؤمنين ٧ مى‌فرمودند:

سلام بر تو اى ولى خدا، شهادت مى‌دهم كه تو اوّلين مظلوم و اوّلين كسى كه حقّش غصب شده مى‌باشى، صبر و تحمّل نمودى تا هنگامى كه اجل تو را دريافت و شهادت مى‌دهم كه خدا را ملاقات نمودى در حالى كه شهيد بودى، عذاب كند خداوند متعال كشنده تو را به انواع عذاب‌ها و تجديد نمايد بر او، آن به آن، عذاب را، نزد تو آمدم در حالى كه به حقّت عارف و به شأن و مقاومت مستبصر و نسبت به دشمنان و ظالمينت دشمن مى‌باشم ان شاء الله، خداوند را با همين مرام و عقيده ملاقات خواهم نمود، بدرستى كه گناهان زيادى بر عهده من است پس اى مولاى من نزد پروردگارت شفيع من باش چه آنكه نزد خدا براى شما مقام و مرتبه‌اى معلوم و مشخصى بوده و جاه و جلال عظيمى ثابت مى‌باشد و خود خداوند فرموده: وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى‌.

و نيز حضرت هنگام زيارت قبر امير المؤمنين ٧ مى‌فرمودند:

حمد سزاوار خداوندى است كه به واسطه معرفت پيدا كردن به او و به رسولش ٦ و به كسانى كه حق تعالى طاعتشان را واجب گرداند، بر من اكرام نمود و اين رحمتى است از ناحيه حضرتش بر من و فضيلتى است كه نصيبم فرموده و همچنين ستايش شايسته ذات مقدّسش بوده كه به واسطه ايمان بر من منّت نهاد، حمد و ثناء خداوندى را سزد كه من را در شهرهاى روى زمينش سير