ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٨١ - زيارت چهاردهم زيارت نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

حضرت فرمودند:

بلى، اى ابا سعيد به زيارت قبر حسين ٧ برو و به زيارت پاكيزه‌ترين پاكيزه‌ها و پاك‌ترين پاكان و نيك‌ترين نيكان.

اى ابا سعيد هنگامى كه آن حضرت را زيارت كردى بالاى سر آن جناب تسبيح امير المؤمنين ٧ را هزار مرتبه بگو و پائين پاى آن حضرت تسبيح حضرت زهراء عليها السّلام را هزار مرتبه بگو، سپس نزد قبر مطهّرش دو ركعت نماز بخوان و در آن دو ركعت سوره يس و الرّحمن را قرائت كن.

و وقتى چنين نمودى خداوند متعال ثواب زيارت حضرت را براى تو خواهد نوشت.

راوى مى‌گويد: محضر مباركش عرض كردم: فدايت شوم تسبيح امير المؤمنين على ٧ و تسبيح حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها را آيا به من تعليم مى‌فرمائيد؟

حضرت فرمودند:

بلى يا ابا سعيد، تسبيح امير المؤمنين ٧ عبارت است از ذكر اين اذكار:

منزّه است كسى كه خزائنش تمام‌شدنى نيست، منزّه است كسى كه نشانه‌هايش كهنه و فرسوده نمى‌شوند، منزّه است كسى كه آنچه نزد او است فانى نمى‌گردد، منزّه است كسى كه احدى در حكم با او شريك نيست، منزّه است كسى كه آنچه زوالى براى فخر و بزرگى او نمى‌باشد، منزّه است كسى كه بر انقطاع و فنائى براى زمان سلطنتش نمى‌باشد، منزّه است كسى كه معبودى غير از او وجود ندارد.

و تسبيح حضرت فاطمه سلام اللَّه عليها عبارتست از:

منزّه است صاحب جلالى كه متكبّر و بزرگ مى‌باشد، منزّه است صاحب عزّتى كه بلند مرتبه و مرتفع الشأن مى‌باشد، منزّه است صاحب سلطنتى كه داراى‌