ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧١٧ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

(١) سپس اندكى حركت كن و بعد هر كدام از:

تكبير و تهليل و تسبيح و ذكر «لبّيك داعى اللَّه»، را هفت مرتبه گفته و بعد بگو:

اگر در هنگام استغاثه و طلب پناه، بدن و جسمم تو را اجابت و زبانم هنگام طلب نصرت تو را يارى نكرده است پس همانا قلب و گوش و چشمم تو را اجابت مى‌نمايند، و فكر و هواى من فرمان بردار و تسليم فرزند نبىّ مرسل و سبط پيامبر برگزيده و مطيع راهنماى آگاه و امين نگاهدار و اداكننده رساننده و مظلوم مقهور مى‌باشد، اى آقاى من به نزد تو آمدم در حالى كه از همه قطع و به تو و جدّ و پدر و فرزندانت كه جانشينان بعد از تو هستند خود را وصل نموده‌ام، پس قلبم تسليم تو و رأى و فكرم تابع تو، و كمكم براى تو آماده بوده تا زمانى كه خدا حكم براى دينش نموده و شما را برانگيزد، و خدا را شاهد مى‌گيرم كه شما حجّت او هستيد، و به سبب شما اميد رحمت مى‌باشد، پس كسى كه با شما است با شما بوده نه با دشمنانتان، همانا من از كسانى هستم كه به شما ايمان دارم، قدرت خدا را انكار نداشته و مشيّتش را تكذيب نمى‌كنم، سپس حركت كن و قدم‌هايت را كوچك بردار، مقابل قبر برسى و قبله را بين دو شانه‌ات قرار بده و صورتت را مقابل و روبروى قبر نما و بگو:

درود از طرف خدا بر تو، درود خدا بر حضرت محمّد كه امين او بر فرستادگان و بر احكام شريعتش بوده و پايان بخش انبياء و گشاينده آيندگان‌