ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧٥٠ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

دنباله زيارت نامه حضرت ابا عبد اللَّه الحسين ٧ ترجمه:

(١) سپس به دور حائر بگرد در حالى كه مى‌گوئى:

اى كسى كه به سويش سفر كرده‌ام و به جانبش از شهر خود خارج گشته‌ام و به او پناه آورده‌ام و به طرفش عزم نموده‌ام، و به سويش به واسطه پسر پيامبرش تقرّب جسته‌ام، درود بفرست بر محمّد و آل محمّد با داخل نمودن من به بهشت منّت بر من بگذار و از آتش جهنّم رهايم نما، بار خدايا به غربت و دور بودن منزلم ترحّم فرما، و به واسطه سير و سفر كردنم به سوى تو و پسر حبيبت من را مورد مهربانى و ترحّم خويش قرار بده، من را رستگار و سعادتمند بگردان، عذر من را پذيرفتى و تواضع و فروتنى من نزد امام و سرور و آقايم را مورد قبول قرار بده، به فرياد و گريه و حزن و افغان و تضرّع و اندوهم رحم كن، و نيز به جزع و بى‌تابى قلبم ترحّم فرما، من به واسطه نعمتى كه نصيبم نموده و لطفى كه در حقّم روا داشتى به سوى تو از منزلم خارج شده‌ام، و نيز سفرم به سوى تو مرهون تقويتى است كه تو من را نموده و به من قدرت داده‌اى، و موانع و مشكلات را از من دور كرده‌اى و در شب و روز حفظم كرده‌اى و مورد كرامتت قرارم داده‌اى، و هر ديارى را كه طى كرده و هر بيابان و خشكى را كه پيمودم و هر منزلى را كه فرود آمده‌ام به واسطه عنايت و لطف تو بوده، تو من را در خشكى و بيابان و آب و دريا رهبرى كردى، و تو من را به مقصد رسانده و توفيق داده و اسباب را در اختيارم نهادى و كفايتم كردى و به واسطه فضل تو و حفاظت از من به مقصد