ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٨٣

فراهمش نموده‌ايد، و خدا نسبت به بندگانش ظالم و ستمكار نيست.

(١) البتّه دوّمى تضرّع و اضطرابش شديدتر از اوّلى است و بسا ايستاده و حالشان را مشاهده كرده تا اندكى از بغض و كينه و ناراحتى كه از ايشان در قلب دارم كاهش يافته و كمى تسلّى و آرامش خاطر پيدا كنم، و بسا كوهى كه آن دو در آن محبوس هستند را طى كرده و از آن بالا رفته‌ام و آن كوه «كمد» مى‌باشد.

راوى گفت: محضرش عرض كردم: فدايت شوم وقتى از كوه بالا رفتيد و آن را طى نموديد چه صدائى شنيديد:

حضرت فرمودند:

صداى آن دو را شنيدم كه فرياد مى‌زدند: ما را بالا بياور تا با تو صحبت كنيم، ما توبه كرده‌ايم و مى‌شنيدم از كوه كه فرياد مى‌زد و به من مى‌گفت: جواب اين دو را بده و به ايشان بگو:

پائين رويد و صحبت نكنيد! راوى مى‌گويد: عرضه داشتم: فدايت شوم چه كسانى با اين دو مى‌باشند؟

حضرت فرمودند:

هر فرعون و متكبّرى كه بر خدا طغيان كرده و خداوند كردارش را بازگو فرموده است و نيز هر كسى كه به بندگان كفر تعليم كرده است.

عرض كردم: ايشان چه كسانى هستند.

حضرت فرمودند:

نظير «بولس» كه به يهود ياد داد كه دست خدا بسته است و مثل «نسطور» كه به نصارى ياد داد كه حضرت عيسى مسيح فرزند خدا است و ايشان سه تا هستند (يعنى معبود سه تا است: اب، ابن و روح القدس).