ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ١٠٠٣

(١) فرشتگانى كه دور او را حلقه زده بودند و عدد آنها را غير از خداوند عزّ و جلّ ديگر نمى‌دانست عرض كردم:

پروردگارا، اين شخص براى چه كسى غضب كرده و اين گروه فرشتگان را براى چه شخصى آماده كرده‌اى؟

به من وعده نصرت در ايشان داده‌اى پس انتظار آن را از تو دارم، ايشان اهل و اهل بيت من بوده، تو خودت از ايذاء و آزادى كه بعد از من به ايشان مى‌رسد به من خبر دادى و اگر بخواهى حتما مى‌توانى بواسطه ايشان آنان را كه ظلم و ستم به اهل بيت من كرده‌اند منكوب و ذليل كرده و بدين وسيله من را نصرت نمائى و من تسليم تو بوده و پذيرفته و راضى بوده و از تو مى‌خواهم كه به من توفيق و رضا و خشنودى را اعطاء كرده و بر صبر نمودن كمكم نمائى.

به من گفته شد:

امّا برادرت، پاداش او نزد من محفوظ بوده و آن اين است كه منزل‌گاهش را بواسطه صبرى كه نموده بهشت برين قرار مى‌دهم، در روز بعثت و قيامت حجّتش بر خلائق ظهور مى‌يابد، او را بر حوض كوثر متولّى گردانده تا دوستان شما را سيراب و دشمنانتان را از نوشيدن آب باز دارد، جهنم را بر او خنك و آرام قرار مى‌دهم، هر كس كه در قلبش به قدر مثقالى از محبت و مودّت او باشد در جهنّم داخل شده و بدون اينكه آسيبى به او وارد شود از آن خارج مى‌گردد و قرار مى‌دهم منزل شما را در يك درجه و يك مرتبه از بهشت.

و امّا فرزندت كه منكوب و مقتول واقع شد (مقصود حضرت مجتبى ٧ است) و آن فرزندت كه با طرزى فجيع و ناهنجارى كشته شده (منظور حضرت امام حسين ٧ است) عرش خود را با اين دو زينت خواهم نمود و چنان كرامتى غير از اين به آن دو دهم كه بر قلب هيچ بشرى خطور نكرده باشد و آن بخاطر بلا و مصيبت‌هائى است كه به ايشان رسيده، پس بر من اعتماد و توكل كن.