ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢١٨ - باب بيست و دوّم در بيان كلام رسول خدا

گريسته و به سجده رفته، سپس فرمودند:

اى فاطمه، اى دختر محمّد! در اين ساعت و در همين مكان خداوند علىّ اعلى در بهترين صورت و زيباترين شكل خود را به من نشان داد و گفت:

اى محمّد آيا حسين را دوست دارى؟

گفتم: بلى، نور ديده و گل خوشبو و ميوه دل و پرده ما بين ديده‌گان من است.

در حالى كه دست بر سر حسين ٧ نهاده بود به من فرمود:

اى محمّد: بركت حاصل مى‌شود از مولودى كه بر او بركات و رحمت و رضوان من مى‌باشد و لعنت و غضب و عذاب و ذلّت و عقوبت من بر كسى كه او را كشته و نصب عداوتش نموده و با او دشمنى كرده و با وى به حرب برخاسته است.

به طور حتم و قطع او سرور شهداء است از اوّلين و آخرين در دنيا و آخرت و آقاى جوانان اهل بهشت است از جملگى خلائق و پدرش از او برتر و بهتر است پس سلام من را به او برسان و بشارتش بده كه او علامت هدايت و نشانه است براى دوستان من و نگهبان و شاهد من بر خلق و خزانه‌دار علم من و حجتم بر اهل آسمان‌ها و زمين و جن و انس مى‌باشد.