ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٦٣٨ - زيارت اوّل

آفريده‌ها بواسطه اسمائش (مقصود از اسماء عالم خلق و ايجاد است)، منزّه است خداوندى كه فرمان رواى عالم هستى است و از كلّ نقائص و شئون ماده مبرّا بوده و پروردگار فرشتگان و روح مى‌باشد، بار خدايا نام من را در زمره كسانى بنويس كه به سوى بهترين اماكن زمين و والاترين مخلوقات سفر مى‌كنند، خداوندا هر جبت (كسى كه خيرى در او نيست) و طاغوتى (هر معبودى كه غير خدا است) را از رحمتت به دور دار، و نيز دنباله رو و تابعين آنها را مورد لعن خود قرار بده، خداوندا من را در تمام مشاهد خير با اهل بيت پيغمبرت حاضر و شاهد بگردان، بار خدايا من را مسلمان از اين دنيا ببر، و قدم راست (شايد مراد اعمال خير باشد.) برايم با آنان كه زنده‌اند قرار بده، زنده‌هائى كه بنده‌گان صالح تو بوده و وارث بهشت بوده و در آن جاودانه خواهند ماند.

دنباله زيارت اوّل ترجمه:

(١) سپس پنج تكبير گفته و پس از آن اندكى راه برو و بگو:

بار خدايا من به تو ايمان داشته و به آنچه وعده داده‌اى يقين دارم، خدايا براى من ايمان را بنويس و نصيبم گردان و در قلبم ثابتش نما، بار خدايا آنچه را كه با زبانم مى‌گويم حقيقتش را در قلبم قرار بده و ظاهرش را در عملم جلوه‌گر نما، خداوندا من را از كسانى قرار بده كه با حضرت امام حسين ٧ ثابت قدم بودند،