ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٥٦ - باب پنجم زيارت حضرت حمزه عموى گرامى رسول خدا

و آسان آيد و صدايم را از خود محجوب و نهان مدار و البته بدون حاجت روا شده من را بر مگردان.

يا غياث كلّ مكروب و محزون يا مفرّج عن الملهوف الحيران الغريب الغريق المشرف على الهلكة صلّ على محمّد و أهل بيته الطّاهرى. اى پناه‌گاه هر اندوهگين و صاحب حزنى، اى برطرف‌كننده اندوه از غم زده‌اى كه سر گردان و غريب و سوخته دل و نزديك به هلاكت گشته، بر حضرت محمّد ٦ و خاندان پاكيزه‌اش رحمت و درود بفرست.

و انظر الىّ نظرة لا اشقى بعدها ابدا: نظر نما به من نظرى كه بعد از آن هرگز به شقاوت نگرايم.

و ارحم تضرّعى و غربتى و انفرادى فقد رجوت رضاك و تحرّيت الخير الّذى لا بعطيه احد مسواك و لا تردّ املى. به زارى و غربت و تنهائى من رحم نما، همانا من به خشنودى تو از خويش اميدوار بوده و همواره آن خيرى را طالبم كه كسى غير از تو آن را اعطاء نمى‌نمايد و از تو مى‌خواهم كه آرزوى من را ناكام و نافرجام نگذارى.