ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧٥١ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

خود رسيدم و در تمام اين عنايات و الطاف منّت تو بر من ثابت است و فعل و اسم و شخص من نزد تو مكتوب و مضبوط مى‌باشد، پس حمد و سپاس تو را است بر نعمتهائى كه به من داده و بدين ترتيب من را آزمودى و مورد احسان و كرامت قرار دادى، بار خدايا به دورى من از تو و مرتبه‌ام نزدت و چرب زبانيم رحم فرما، متوسّل‌شدنم را به خود به واسطه فرزند حبيب و اختيار شده و برگزيده‌ات از خلق بپذير، خداوندا روى نمودن و توجّهم به خودت را قبول نما، خدايا لغزش‌هايم را عفو نما، گناهان بزرگ را كه در گذشته از من سرزده ببخش، و عيوب و گناهان و ستم‌هائى كه به خود كرده‌ام و تو از آنها آگاهى مانع آمرزش تو نشوند، و اگر از قبايح من در غضب هستى از من راضى شو، و اگر بر من خشمگين هستى توبه‌ام را قبول كن و از من درگذر، همانا تو بر هر چيز قادر هستى، خداوندا من و پدر و مادرم را بيامرز، و به ايشان ترحّم فرما همان طورى كه ايشان در طفوليت و كودكى به من ترحم كرده و تربيتم نمودند و از طرف من به ايشان پاداش نيك عطاء فرما، خداوندا بواسطه احسانشان به من، تو نيز به ايشان پاداش بده و به آنها احسان نما در مقابل بدى‌هايشان آنها را بيامرز، خداوندا به واسطه رحمت واسعه‌ات ايشان را به بهشت داخل كن و صورتشان را از مقابل شدن با عذابت بر حذر دار و خنك و خوش نما خوابگاهشان را و در قبرشان وسعت بده و به من نشان بده كه ايشان را در رحمتت مستقر فرموده‌اى و در جوار حبيبت حضرت محمّد ٦ قرار داده‌اى.