ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧٠٩ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

و منزّه است خداوند متعال آن طورى كه خودش مى‌داند و نهايت و انتهائى ندارد، و منزّه است خداوند متعال و اين تنزيه در حالى است كه حق تعالى مى‌داند از من صادر شده و انتهائى ندارد، و منزّه است خداوند متعال و اين تنزيه مقرون با علم او است ازلا و ابدا و نهايت و انتهائى ندارد، و حمد و سپاس مختص به حقتعالى است با تمام ستايشها در مقابل جميع نعمتهايش، و نيست معبودى غير از حق تعالى و او بزرگتر از هر چيزى است، و اين مقام حق او است، نيست معبودى غير از حق تعالى كه صاحب حلم و كرم مى‌باشد، نيست معبودى غير از حق تعالى كه بلند مرتبه و بزرگ مى‌باشد، نيست معبودى غير از حق تعالى كه نور آسمانهاى هفت‌گانه و نور طبقات هفتگانه زمين و نور عرش بزرگ مى‌باشد، و حمد و سپاس مختص به پروردگار عالميان است، درود بر تو اى حجّت خدا و فرزند حجّت خدا، درود بر شما اى فرشتگان خدا و زائران قبر مطهّر فرزند نبىّ و پيغمبر خدا.