درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٣٥ - حديث ٧ از اصول كافى

و اراده او قاهر بر موجودات مى‌باشد و علو مقام آفريدگار از نظر بعد مكانى نيست بلكه از نظر قيمومت او نسبت بهمه موجودات و همه در وجود قائم باويند و هر لحظه محتاج بفيوضات او هستند.

قوله (ع): ليس له حد ينتهى الى حده:

زيرا حد عبارت از قدر و اندازه وجود و قدرت است هم چنان كه حد خط نقطه است و حد سطح خط است و هم چنين حد منطقى ندارد و عبارت از جنس و فصل از نظر بساطت وجودى و كبريائى او و اينكه وجود او واجب هم چنين از جميع جهات و آثار واجب مى‌باشد در ساحت او شائبه نقص و امكان نخواهد بود

قوله (ع) و لا له مثل فيعرف بمثله:

زيرا موجود مركب از جنس و فصل مثل و مانند خواهد داشت و ساحت آفريدگار واحد حقيقى و بسيط و صرف وجود است.

قوله (ع): ذل من تحير غيره و صغر من تكبر دونه:

هر موجود و آفريده‌اى به پيشگاه عظمت خالق اظهار مذلت و حاجت خواهد نمود و هر كه در برابر عظمت او اظهار مخالفت و تمرد نمايد مورد تهديد و عقوبت قرار خواهد گرفت زيرا كه مخلوق ذليل و زبون است.

قوله (ع): و تواضعت الاشياء لعظمته و انقادت لسلطانه و عزته:

همه موجودات براى عظمت كبريائى او اظهار مذلت حاجت مى‌نمايند و در برابر فرمانروائى و حاكميت او منقاد و مطيع خواهند بود زيرا خالق و آفريدگار همه موجودات و منتهى اليه همه آنها است همه بسوى او در حركت هستند بشر را آفريده است بمنظور اينكه او را بشناسند و در مقام اظهار عبوديت ساحت او برآيند و بصفات كمال او متشبه شوند و بسپاس نعمت آفرينش بر آيند.