درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٤٩ - حديث ٥ از اصول كافى
زياده بر تصور است و هر چه آثار خلقت اعلى و ارجدارتر باشد شاهد بر قدرت بىنهايت ساحت كبريائى است.
و بر حسب آيه (إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ) و هم چنين بر حسب آيه (إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ) و آثار و افعال توحيد كه هر يك دلالت بر نهايت عظمت و قدرت و حكمت آفريدگار دارد كه هرگز خردمندى نميتواند ناديده بگيرد.
قوله عليه السلام: الممتنعة من الصفات ذاته:
ظاهر از صفت زائد بر ذات است هم چنان كه صفات در باره بشر همه زائد خواهد بود مانند علم و قدرت و اعراض و حالات و بيان آنست كه همه صفات ذاتى و فعل كبريائى عين ذات است نه بعلم زائد و قادر است بقدرت ذاتى ازلى نه بقدرت زايد و اكتسابى و مزيد است نه بقصد زائد و همه صفات كمال موجود بوجود واحد و عين ذات كبريائى است.
و غرض از توصيف آنست كه همه صفات كمالى او موجود بوجود واحد كه عين ذات است در نتيجه ذات قدس تعالى وجود و علم و قدرت و حيات و اراده و سمع است و يا گوئى موجود و عالم و قادر وحى و مريد و سميع و حليم و جواد است بدون اينكه كثرت مفاهيم سبب كثرت و اختلاف جهات كبريائى گردد.
بالاخره همه صفات كمال ذاتى و فعلى موجود بوجود واحد حقيقى و اصيل است و اعلى بغير قياس از صفات موجودات امكانى است و علم و قدرت و ساير صفات بر حسب مفهوم واحد است و از نظر شدت و ضعف و وجوب و امكان و تقدم و تأخر تفاوت بىنهايت خواهند داشت و مبنى بر اينكه وجود مقول بتشكيك است و گفته شده كه كثرت مفاهيم صفات سبب كثرت و اختلاف جهات وجودى ساحت قدس خواهد شد بدين جهت از ساحت كبريائى صفات كمال را نفى نموده