خوانده و كفر و شرك كه از افراد كفار و متمرّدان صادر شده و مى‌شود ظلم و ستم بر مقام رسول و اوصياء و هتك آنان معرفى فرموده است و كفار را مستحق شقاوت و عقوبت قرار داده از نظر هتك كه بمقام رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم داعى بحق نموده‌اند بدين نظر مستحق شقاوت و عقوبت هستند.

بعبارت ديگر ظلم و ستم كفار و متمرّدان از نظر هتك مقام رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السلام است و كفر و شرك و تمرد آنان مقدمه براى هتك رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السلام معرفى شده است نتيجه اينكه شقاوت و عقوبت آنان را در اثر هتك بمقام رسالت عامه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء (ع) است.

همچنان كه مقام و منصب رسالت را سبب ولايت رسول (ص) بر عموم بشر معرفى فرموده است از نظر اينكه مقام وساطت نسبت بفيوضات تكوينى و تشريعى نسبت بعموم بشر دارند و انتظام زندگى و آسايش بشر و سعادت آنان در دنيا و همچنين فضيلت و سعادت آنان در عالم برزخ و قيامت در پرتو تعليمات و مساعى رسول (ص) داعى بحق مى‌باشد.

همچنان كه در دنيا رسول (ص) و اوصياء او (ع) وسائط فيوضات تكوينى و طبيعى و همچنين وسائط تشريعى و تعليمى براى عموم هستند در عوالم برزخ و قيامت نيز وسائط سعادت آنان خواهند بود و نور معرفت و قدرت ايمان و ملكات فاضله هر چه كسب نموده‌اند در اثر مساعى داعيان بحق رسول (ص) و اوصياء عليهم السلام خواهد بود.

بهمين قياس كفار و متمرّدان در اثر تخلف و انكار مقام ولايت تشريعى و تعليمى رسول (ص) و اوصياء بى‌بهره از رحمت گشته‌اند.

قوله (ع) وَ الَّذِينَ آمَنُوا يعنى الائمة منا:

بيان آنست كه ولايت عامه كه از شئون كبريائى است نسبت بعموم بشر