درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٢٣ - باب النوادر حديث هشتم از اصول كافى

شرح‌

قوله (ع) يقول انا عين اللَّه انا يد اللَّه و انا جنب اللَّه و انا باب اللَّه:

گفته شده كه همه اين صفات كامله كه زياده بر تصور عظمت دارند از جمله لوازم مقام وصايت خاصه و امامت و حجت بر عموم مردم است از جمله بر عقايد و اعمال صالح و طالح عموم مردم احاطه و آگهى دارد و با نيروى غيبى باذن ساحت كبريائى ميتواند قدرت زياده بر تصور خود را بعرصه ظهور گذارد و ارائه دهد.

و از نظر تجرد باطنى و قدس روحى اراده و خواسته آنان ظهورى از اراده كبريائى بوده و امر و نهى آنان مستند بساحت كبريائى خواهند بود در اثر تخلق باخلاق كريمه و اينكه از ساحت قدس پيوسته استضائه نموده و مى‌نمايند واسطه رحمت و فضل و هدايت نسبت بعموم بشر هستند و از جمله طاعت آنان اطاعت از رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و از ساحت كبريائى خواهد بود.

براى توضيح بيشترى آيات كريمه كه مربوط بعالم ذر است بطريق اختصار اشاره مى‌شود آيه كريمه (وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‌) بيان صحنه‌اى است كه اختصاص به سلسله بشر دارد و يگانه موهبتى است كه ساحت كبريائى بآنان موهبت فرموده و با اين نيروى خودشناس و خداشناس شوند و حاجت ذاتى و وجودى خود را بيابند كه پرتوى از حريم كبريائى هستند و لطيفه كمالات‌