شأنيت و اين قسم قدرت اقتضائى مطرح نيست و منشأ هيچ اثر نخواهد بود غرض روايت آنست كه در صورت عدم استفاده از قدرت شاهد آنست كه قدرت و استطاعت عاريتى است و هر وقت كه استطاعت بكار رود طريقى و در حيطه قدرت قيوميه كبريائى خواهد بود.

قوله (ع): قلت فعلى ما ذا يعذبه قال بالحجة البالغة و الآلة التى ركب فيهم:

راوى سؤال نمود چگونه استحقاق عقوبت خواهد يافت.

امام عليه السّلام فرمود در اثر حجت و نهى شرعى از فعل شنيع زنا و نيز از نظر اينكه اعضاء و جوارح بدن انسان بمنظور بكار بردن در عبادت و كسب فضيلت است از جمله آلت رجوليت براى بقاء نسل نوع بشر است نه براى ارتكاب عمل شنيع زناء كه سبب بيمارى مزمن و نيز سبب قطع نسل مى‌شود و ايجاد آلت رجوليت مانند ساير نيروهاى و اعضاء از حس ديدنى و شنيدنى براى تكميل بدن و انتظام زندگى بشر است كه نسل بشر باقى بماند و از قدرت و استطاعت هر يك از اعضاء و جوارح روانى و بدنى در مورد شايسته استفاده نمايد نه در موردى كه جز خطر بيماريها و عقوبت اخروى نتيجه‌اى نخواهد داشت.

و از نظر آزمايش و امتحان بشر پروردگار هر يك از نيروهاى روانى و جوارحى و هم چنين استفاده از وسايل خارجى را بطور عموم در حيطه اختيار بشر نهاده كه بتواند موقع آزمايش قرار گيرد و با هر يك از اعضاء و جوارح بتواند چنانچه بخواهد صرف در عمل گناه و معصيت نمايد و هم چنين بتواند در عمل عبادى و يا بكارهاى جايز صرف نمايد و زندگى خود را تأمين كند.

بهر تقدير بكار بردن قدرت و استطاعت اختصاص بعمل مثبت و يا منفى و امتناع دارد از نظر اينكه قدرت و استطاعت بشر در مورد هر يك از نيروهاى درونى‌