درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٥٠ - حديث ٧ از اصول كافى
و نازل و افاضه شده و سرتاسر جهان را فرا گرفته اين چنين علم و قدرت فعلى كه نامتناهى ازلى و ابدى است واحد بوحدت حقيقى و صرافت است.
در باره وحدت علم ساحت كبريائى بطور خلاصه چنين بايد در نظر گرفت و اعلام نمود علم زمانى و حادث بشر عبارت از حضور شىء در نيروى تعقل كه حاصل از خارج است و حادث است بحدوث حضور صورت علمى حاصل از خارج از طريق نيروى احساسى.
ولى علم ساحت كبريائى عبارت از حضور شىء صادر از ذات كبريائى است كه بخارج و صحنه امكان افاضه مىشود و عالم خارج اثر و مسطوره علم فعلى است.
علم زمانى و حادث بشر در اثر حدوث و حاصل از خارج لا محاله تدريجى و كثرت و تعدد پذير بوده و تغير و تحول خواهد داشت زيرا علم زمانى و حادث بشر حاصل از خارج از ذات و روان بشر است بر اين اساس تعدد و كثرت و تحول آن نيز تابع خارج خواهد بود.
و محال است علم زمانى و حادث بشر كه صورت حاضره از شىء در روان و حاصل از خارج است وحدت داشته باشد زيرا قوام علم بمعلوم است و در صورت تعدد و كثرت معلومات زمانى بىشمار علم بشر نيز متعدد و بسيار و تدريجى و حاصل از خارج خواهد بود.
ولى علم ساحت كبريائى كه حضور و احضار شىء صادر از كبريائى است و نازل بصحنه امكان شده نظر باينكه صورت حاضره از ذات كبريائى و علم فعلى شرف صدور يافته علم و حضور اثر صادر از ذات واحد خواهد بود زيرا از ذات شرف صدور يافته است پس علم ساحت كبريائى بآنچه بصحنه امكانى نازل شده واحد خواهد بود مانند ذات كبريائى از نظر اينكه همه اشياء حاضر از ذات صدور يافته است پس وجود اطلاق نازل موجودات را فرا گرفته و بر حسب صحنه سرابى