و خاطرات آنان بملاء اعلى توجه كامل دارد و چنانچه لحظاتى چند در زندگى براى تأمين احتياجات و نيازهاى بشرى بامور دنيوى توجه نمايند آن را خطاء و غفلت از توجه بحريم كبريائى دانسته در مقام عفو از قصور خود برميايند.

با توجه باينكه ساحت كبريائى از لحاظ صفات كريمه مستحق شكر و سپاس است قطع نظر از مقام موهبت نعمت وجود و ساير نعمتها و در مرتبه ثانى شايسته شكر است در اثر نعمت وجود و هستى و ساير نعمتهاى زياده بر تصور و بديهى است كه از هر لحاظ ارواح قدسيه از نظر اينكه زياده بر تصور متنعم به نعمت معرفت بصفات كبريائى هستند و هم چنين زياده متنعم بنعمتهاى هستند زياده بايد اظهار قصور نمايد كه مقام عبوديت ذاتى قاصر است از نظر اينكه بتواند قيام بشكر نمايد فقط از طريق اظهار عجز بر شعار عبوديت خود بيفزايد.

قوله (ع) و نشهد ان لا اله الا اللَّه و ان محمدا عبده و رسوله بعثه بالحق نبيا دالا عليه و هاديا اليه فهدى به من الضلالة و استنقذنا من الجهالة

بيان طريق عبوديت و كسب كمالات و فضائل انسانى است كه يگانه طريقه آن شهادت بوحدانيت ذات كبريائى و بصفات كامله و توحيد افعالى است زيرا شهادت و گواهى اظهار معرفت و عقيده قلبى باصول توحيد است كه بالاترين مقامات انسانى همانا ايمان باصول توحيد است.

از جمله تصديق ساحت كبراى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم صادع اسلام است كه او را بمنظور بناگذارى مكتب توحيد و دانشگاه عالى قرآن اعزام فرموده كه بهترين نعمت كه بر سلسله بشر اهداء فرموده اين دو نعمت بيمانند است يكى اعزام رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و ديگر نزول آيات قرآنى كه توأم با مقام رسالت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است زيرا با نزول آيات قرآنى رسالت او آغاز شده و با نشر و طنين دعوت رسول جامعه بشر را آيات كريمه قرآنى نيز در اقطار جهان منتشر مى‌شود و چنانچه اين دو نعمت‌