درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣١٣ - باب النوادر حديث پنجم از اصول كافى
و اوصياء گرامى او عليهم السّلام موهبت فرموده آنست كه عبادت آنان نيز غرض از خلقت و معرفت آنان نسبت بساحت قدس كبريائى حقيقت عبادت و معرفت امكانى است بدين نظر نيز تعليمات آنان باهل ايمان غرض از خلقت دانشجويان مكتب قرآن معرفى مىشود و معرفت آنان بساحت قدس ربوبى و هم چنين عبادت و سخنان آنان برنامه عبوديت اهل ايمان خواهد بود.
نتيجه آنكه عبادت و معرفت و شهود ارواح قدسيه غرض اصلى از خلقت است بر اين اساس عبادت و معرفت آنان محور خلقت جهان خواهد بود و بفرض ارواح قدسيه چنانچه مورد افاضه قرار نگرفته بودند عبادتى نسبت بساحت كبريائى تصور نبود زيرا ارواح قدسيه كه سبقت وجودى بر همه موجودات دارند و در همه عوالم آثار درخشان بر آن مترتب مىشود از جمله منزل تحقق عبادت و معرفت كه غرض اصلى است و بفرض اينكه ارواح قدسيه مورد موهبت و افاضه قرار نگرفته بودند بشرى هرگز صلاحيت نداشت كه قيام بعبادت نمايد و يا بمعرفت قدس كبريائى راه يابد و يا بحريم قدس توجه نمايد.
و نيز ميتوان كلام معصوم را چنين تفسير نمود بفرض كه محال است چنانچه ارواح قدسيه مورد فيوضات و موهبتهاى كبريائى قرار نگرفته بودند عوالم امكانى صلاحيت وجود و تحقق نداشت از نظر اينكه وسايطى كه صلاحيت داشته باشد كه فيوضات تكوينى و تشريعى هميشگى ساحت كبريائى را گرفته و بموجودات از پرتو آنان فيوضات سرايت كند نبود و يا گوئى عوالم امكانى محتوائى نداشت و اجوف و ميان تهى بود.