درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٣٣ - حديث ٧ از اصول كافى
قوله (ع): و للَّه الفضل مبدئا و معيدا ثم ان اللَّه و له الحمد افتتح الحمد لنفسه و ختم امر الدنيا و محل الآخرة بالحمد لنفسه فقال وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ:
بيان حمد و اختصاص اهليت ساحت كبريائى بحمد و ثناء است هم چنان كه ابتداء هر سورهاى از سورههاى قرآنى بحمد و ثناء و رحمت عام و خاص آغاز فرموده است هم چنين پايان امور دنيا و هم چنين عالم قيامت بذكر حمد و مدح و ثناء و ذكر نعمتهاى آغاز مىشود و ادامه مىيابد از جمله شاهد بر حمد و مدح آنست كه در عالم قيامت در باره بشر از اولين و آخرين داورى و قضاوت خواهد فرمود و در نتيجه همه افراد از اولين و آخرين از سعداء و اشقياء بمنازل خود وارد شده فرشتگان مقرب و اولياء بحمد و مدح و ثناء ساحت كبريائى اعلام خواهند نمود بسپاس اينكه مورد فضل قرار گرفتهاند.
محتمل است جمله (
وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
) مراد فرشتگان مقرب و اولياء باشند كه بمنظور مقام كبريائى او را مدح و حمد و ثناء گويند زيرا حمد بلحاظ انعام و فضل آفريدگار در حقيقت حمد ساحت كبريائى به تبع بوده و در مقابل نعمتها و فضل بىشمار قيام بشكر نمودهاند بلكه حمد حقيقى و قيام باداء شكر منعم حقيقى شكر ذات كبريائى است از نظر عظمت و قدس صفات ذات كبريائى خواهد بود.
و استفاده مىشود كه فرشتگان و اهل ايمان كامل پيوسته اشتغال بحمد و مدح ثناء خواهند داشت و حمد و تسبيح ساحت كبريائى سبب التذاد و ابتهاج و سرور آنان خواهد بود نتيجه اينكه ساحت كبريائى آغاز امر دنيا و خاتمه آن را و هم چنين امور آخرت را بحمد و ثناء ساحت كبريائى خود نهاده است و افتتاح و خلقت موجودات از كتم عدم شايان مدح و حمد است و حمد و ثناء در مبدء و منتهى اختصاص بساحت عظمت آفريدگار دارد.