پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٦ - ١ هجرت زهرا عليها السلام به مدينه

فرموده است: من در جوانى وارد اطاق‌هاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم كه مى‌شدم، دستم به سقف آن‌ها مى‌رسيد.

اثاثيه‌اى را كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم براى خانه جديد خود تدارك ديده بود، فوق‌العاده ساده و معمولى و بى‌پيرايه بود، آن بزرگوار براى خود تختى از چوب تهيه كرده بود كه پايه‌هايش به وسيله ليف‌هاى خرما به يكديگر بسته شده بود. فاطمه زهرا عليها السّلام در سرزمين هجرت و در خانه پدر بزرگوار خويش كه در سرزمين اسلام، از كمال سادگى برخوردار بود، استقرار يافت تا از توجه و عنايت و علاقه و محبّت پدر بهره‌مند گردد، عنايت و توجه و محبّتى كه هيچ زن و هيچ‌يك از مردم غير از فاطمه، نظير آن‌را برخوردار نبود.

فاطمه زهرا عليها السّلام دخت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم با هجرت از مكه به مدينه به اين خانه پا نهاد تا پدر بزرگوار خود را ميان يارانش نظاره‌گر باشد، يارانى كه در راه او جان خويش را فدا مى‌ساختند و نيز آن حضرت را همراهى مى‌كردند، مهاجران در كنار برادران مسلمان خويش از اوس و خزرج، امنيّت و آرامش يافتند و در كنار نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به تبليغ اسلام و برنامه‌ريزى براى فردايى بهتر پرداختند. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم ميان مهاجران و مسلمانان مدينه پيمان برادرى ايجاد كرد تا بيم و نگرانى غربت را از دل آنان بزدايد و با ايجاد اين پيوند برادرى، آن‌ها را در يك صف كه همان ايمان به خداى يكتا و بى‌شريك بود قرار داد و بعضى را به برخى ديگر مرتبط ساخت و على عليه السّلام را به برادرى خود برگزيد و در جمع انبوه مهاجر و انصار دست او را گرفت و فرمود:

«هذا أخى و وصيّى و وارثي من بعدى»؛[١]

[١] . قادتنا، از ميلانى ٣/ ٣٨٩ به نقل از حياة الحيوان ١/ ١١٨، البداية و النهاية ٣/ ٢٧٧.