وقت، دليل و برهان اقامه كند و اين خواسته‌اش عملى شد و زهراى مرضيه صلوات اللّه عليها با سخنانى دلپذير و زيبا و حماسى از حقانيّت امام على عليه السّلام تعبيرى بسيار زيبنده ارائه داد.

شيوه‌هاى مخالفت حضرت زهرا عليها السّلام‌

نخست: كسى را نزد ابو بكر فرستاد تا در مسائل مربوط به ميراث، با او به مناقشه بپردازد و حقوق را مطالبه كند[١] و اين نخستين گام مقدماتى حضرت زهرا عليها السّلام تلقى مى‌شد تا خود، مستقيما وارد عمل شود.

دوم: حضرت خود، در گردهمايى ويژه‌اى با خليفه رويارو شد[٢] و با اين رويارويى تصميم گرفت درخواست حقوق خود را از خمس و فدك و ديگر اموال شدت بخشد تا ميزان آمادگى خليفه را در جهت مقاومت بيازمايد.

سوم: آن‌گونه كه در شرح نهج البلاغه آمده است‌[٣] ده روز پس از رحلت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم فاطمه در مسجد خطبه ايراد كرد.

چهارم: زمانى‌كه ابو بكر و عمر براى عرض پوزش، نزد فاطمه عليها السّلام آمدند حضرت خشم و غضب خويش را نسبت به آنان اعلان كرد و اظهار داشت كه آن‌دو با اين‌كار خدا و رسول او را به خشم آوردند.[٤]

[١] . در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ١٤/ ٢١٨- ٢١٩ از ابو طفيل روايت شده گفت« فاطمه زهرا عليها السّلام كسى را نزد ابو بكر فرستاد تا به او بگويد تو از رسول خدا ارث مى‌برى يا خانواده‌اش؟ ابو بكر گفت البته خانواده‌اش ...»

[٢] . همان ١٦/ ٢٣٠.

[٣] . در همان ١٦/ ٢١١، از جمعى روايت كرده و گفته است كه اظهار داشتند وقتى به فاطمه خبر رسيد ابو بكر تصميم گرفته او را از فدك محروم سازد، حضرت روسرى بر سرانداخت و به اتفاق جمعى از كنيزكان و زنان بنى هاشم در مسجد، بر ابو بكر كه ميان جمعى از مهاجر و انصار نشسته بود، وارد شد.»

[٤] . الامامة و السياسه ابن قتيبه ٣١، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ٤/ ٢٨١، ٢٦٤ مراجعه شود.-- رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرموده بود« فاطمة بضعة منّى من اغضبها اغضبنى؛ فاطمه پاره تن من است هر كس او را به خشم آورد مرا خشمگين ساخته است» اعلام النساء ٤/ ١٢٣، كنز العمال ١٢ حديث ٣٤٢٢٢.