پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٧ - ١٠ امام على عليه السلام در سوك زهرا عليها السلام
اى پيامبر خدا! جان عزيز تو بر روى سينهام از بدن پاكت مفارقت كرد. چشمان مباركت را با دستان خود بستم و پيكر مباركت را به خاك سپردم، پيام قرآن آن است كه پايان زندگى همه بازگشت به سوى خداست، هم اكنون امانتى كه به من سپرده بودى بازگردانده شد و روح بلندى كه در بدن گروگان بود، ستانده شد و زهرا از دستم ربوده شد، اى رسول خدا! پس از فاطمه آسمان و زمين بس زشت مىنمايد.
حزن و اندوهم تمام نشدنى و شبهايم با بيدارى سپرى مىشود، غم و اندوه، خانه دلم را رها نمىكند، تا آنكه خداوند جايگاهى را كه تو در آن اقامت گزيدهاى برايم برگزيند، جدايى زهرا غصّهاى است كه دل را خون و اندوهى است كه جان را به هيجان وامىدارد چه زود جمع ما به پريشانى كشيده شد. شكايت خود را به درگاه خدا مىبرم، زهرا، خود برايت خواهد گفت كه امّتت براى ستم رواداشتن بر من و او همدست شدند و حق او را ستمگرانه گرفتند. آنچه خواهى از او بپرس و هرچه خواهى به او بگو، تا گره از دل پر عقده خود بگشايد، چرا كه زهرا گفتنىهاى فراوانى داشت و در دنيا راهى براى گفتن و شرح دادن آنها نيافت و خدا كه بهترين داوران است ميان ما و ستمپيشگان داورى نمايد. سلام و درود من بر شما، درود و سلام وداع كنندهاى كه نه دلتنگ است و نه خشمگين، اگر از كنار شما مىروم، از سر ملامت و خستهجانى نيست و ماندنم از روى بدگمانى به وعدهاى كه خدا به شكيبايان داده نمىباشد، صبر و بردبارى برتر و نيكوتر است.
فاطمه جان! اگر بيم چيرگى ستمكاران نبود، در كنار مزارت مىماندم و درنگ در نزدت را همچون معتكفان برمىگزيدم، و بسان مادر جوان مردهاى بر اين مصيبت گران مىگريستم.
اى رسول خدا! خداوند خود گواه است كه دخترت پنهانى به خاك سپرده شد، هنوز چند روزى از رحلت جانسوزت سپرى نشده بود و نامت از سر زبانها نيفتاده بود كه