پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢١ - ٨ يورش به خانه زهرا عليها السلام

آنان‌كه در صدد آزار و اذيّت خدا و رسول او برمى‌آيند، خداوند آن‌ها را در دنيا و آخرت مورد لعن خويش قرار داده و عذاب خواركننده‌اى براى آنان مهيا ساخته است.

وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌؛[١]

آنان‌كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را آزار مى‌دهند، در انتظار عذاب دردناكى باشند.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ‌؛[٢]

اى ايمان آوردگان، با كسانى كه مورد خشم قرار گرفته‌اند، اظهار دوستى و محبت نكنيد.

وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى‌؛[٣]

هركس مورد خشم- خدا- و غضبم قرار گيرد، به سقوط كشانده مى‌شود.

٨. يورش به خانه زهرا عليها السّلام‌

امام على عليه السّلام با نپذيرفتن بيعت با ابو بكر، خشم و نفرت خود را از نظام حاكم اعلان داشت تا براى جهانيان روشن سازد حكومتى كه نخستين شخصيّت پس از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم از آن روگردان شده، نمى‌تواند خلافت و جانشين واقعى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم باشد و فاطمه زهرا عليها السّلام نيز همين شيوه را دنبال كرد تا به مردم اعلان دارد كه دخت پيامبرشان بر سران حاكم خشمگين است و اين حكومت را محكوم كرده و آن را قانونى نمى‌داند.

از سويى امام على عليه السّلام مبارزه‌اى منفى بر ضد غاصبان حق قانونى خويش آغاز كرد و عدّه‌اى از برجستگان صحابه و شخصيت‌هاى بزرگى از مهاجر و

[١] . توبه/ ٦١.

[٢] . ممتحنه/ ١٣.

[٣] . طه/ ٨١.