پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٦ - ٣ بخشش و ايثار

گذشت و ايثار، شعار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم بود تا آن‌جا كه يكى از همسرانش در اين‌باره گفت: رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در طول زندگى، سه روز پياپى با شكم سير بسر نبرد و همواره مى‌فرمود:

اگر مى‌خواستيم مى‌توانستيم سير بخوريم، ولى ديگران را بر خود ترجيح داديم.[١]

آرى؛ زهراى مرضيّه از هر كس ديگر سزاوارتر بود تا با پيروى از پدر بزرگوار خويش، ديگران را بر خود ترجيح دهد، معروف است كه آن حضرت پيراهن عروسى خويش را در شب عروسى‌اش به زن بينوايى بخشيد. آياتى را كه از سوره دهر يادآور شديم گواه بر از خودگذشتگى و سخاوت تحسين برانگيز آن بانوى بزرگ است.

از جابر بن عبد اللّه انصارى روايت شده گفت: روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نماز عصر را با ما به جا آورد، از نماز كه فراغت يافت جلوس فرمود و مردم گرد او حلقه زدند، در همين اثنا پيرمردى سالخورده و از پا افتاده از مهاجران عرب با لباسى مندرس وارد مسجد شد، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم حال وى را جويا شد. عرض كرد: فردى گرسنه و تهيدستم و تن‌پوشى براى خود ندارم، حاجتم را روا فرما. پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود: «خود چيزى ندارم كه تو را بى‌نياز كنم ولى هر كس فردى را به راه خير راهنمايى كند، در اجر و پاداش نظير كننده آن‌كار است، اكنون به خانه كسى كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسول نيز دوستدار اويند، رهسپار شو، وى در راه خدا ديگران را بر خود ترجيح مى‌دهد، به خانه فاطمه برو.»

[١] . اهل البيت/ ١٣٨.