پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٨ - ١ ماجراى سقيفه
انحراف دولت اسلامى دانست كه تا امروز آثار زيانبارى براى مسلمانان به جاى نهاده است.
برهه پس از وفات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم سرشار از رويدادهايى متناقض و بىانديشه بود. در راستاى بررسى زندگى حضرت زهرا عليها السّلام در اين برهه، بايد اوضاع عمومى و حوادث و رخدادهاى آن زمان را به ارزيابى بنشينيم تا از لابلاى آن، طبيعت جامعه آن روز را بشناسيم و قدرتهاى تأثيرگذار و واكنشزا و آثار آن را بر اهل بيت عموما و فاطمه زهرا عليها السّلام به خصوص و جور و ستمهايى كه بر او روا داشته شد، بر ايمان قابل تصور باشد و در اين وادى نخستين موردى كه بدان برمىخوريم گردهمايى و كنگره سقيفه و نقش اصلى آن در راستاى كليه موضعگيرىهاى بعدى است كه اين گردهمايى بر مبناى آن تشكيل يافت.
امام على عليه السّلام و خاندان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و بنى هاشم و هواداران آنان، سرگرم تجهيز پيكر مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و آماده انجام مراسم تدفين آن بزرگوار بودند كه در اين بحبوحه عناصرى كه براى دستيابى به قدرت در پى مطامع و خواستههاى خود بودند، با ناديده گرفتن اوامر و نواهى الهى كه بر زبان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم وارد شده بود، از اين فرصت استفاده كردند.
در آن گير و دار، دو نوع حركت انجام پذيرفت: نخست: عمر بن خطاب در جمع انبوه مسلمانانى كه در پى رحلت جانسوز پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم با حزن و اندوه پيرامون خانه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم تجمّع كرده بودند، صريحا اعلان كرد كه پيامبر از دنيا نرفته و كسانى را كه چنين ادعايى كنند، به مرگ تهديد كرد و تا زمانىكه ابو بكر از بيرون مدينه بدانجا رسيد، همچنان بر موضعگيرى ترديدآميز خود پافشارى نشان مىداد.