پاسخ مثبت نداد.[١] وى همواره دور از مردان و مشكلات آنان، با روحى پاك و خاطرى آسوده مى‌زيست، زيرا بيشتر خواستگاران به ثروت كلان آن حضرت چشم دوخته بودند، تا اين‌كه آن بزرگ بانو به چهل سالگى رسيد.

خديجه اموال و دارايى فراوانى در اختيار داشت ولى آن اموال را راكد رها نساخت و در زمانى كه گرفتن ربا، رايج بود هيچ‌گاه دست مباركش به گرفتن ربا آلوده نشد. بلكه دارايى خود را در طريق تجارت و بازرگانى سرمايه‌گذارى كرد و مردان شايسته‌اى را براى اين هدف به‌كار گرفت و بدين ترتيب، توانست از راه تجارت و بازرگانى به ثروت هنگفتى دست يابد.

روايت كرده‌اند حضرت خديجه عليها السّلام گروهى را با كارمزدى معيّن براى بازرگانى و تجارت با اموال خويش به شام اعزام مى‌كرد و اندكى قبل از ازدواجش با رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم كسى را نزد آن حضرت فرستاد و از او درخواست كرد تا با اموال و دارايى وى به تجارت بپردازد و در آن سفر دو برابر ديگران كالا در اختيار پيامبر قرار داد زيرا امانت و صداقت و راستگويى و استقامت و پايدارى آن حضرت زبان‌زد همگان بود. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پس از مشورت با عمويش ابو طالب، درخواست خديجه را پذيرا شد. خديجه غلام خويش ميسره را براى انجام خدمات كاروان و مراقبت از آن، با رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم همراه ساخت، اين سفر بازرگانى از تمام سفرهاى قبل از آن‌

[١] . از همين‌جا روشن مى‌شود كه حضرت خديجه قبل از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم با كسى ازدواج نكرده بود تا چه برسد به ازدواج با دو فرد كه از ارج و احترام و منزلتى ميان مردم برخوردار نبوده‌اند و آن‌چه را بلاذرى در انساب الاشراف و ابو القاسم كوفى در الاستعانه و ديگران در كتب خود يادآور شده‌اند، مؤيد همين معناست. در اين خصوص مى‌توان به الصحيح من السيره از عاملى، كامل بهايى از عماد الدين طبرى و مناقب ابن شهر آشوب مراجعه كرد. از ابن عباس نقل شده كه حضرت خديجه هنگام ازدواج با رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم ٢٨ ساله بوده است. به شذرات الذهب ١/ ١٤، و انساب الأشراف ١/ ٩٨ مراجعه شود.