پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٠ - شيوههاى مخالفت حضرت زهرا عليها السلام
النبيّ صلّى اللّه عليه و اله و سلم لأشكونّكما عنده»؛[١]
من، خدا و فرشتگانش را گواه مىگيرم كه شما دو تن مرا به خشم آورديد و در صدد خرسنديم برنيامديد و اگر با پدرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم ديدار كنم، شكايت شما را نزد او خواهم برد.
از اين حديث پى مىبريم كه تا چه ميزان حضرت زهرا عليها السّلام پافشارى داشت اعتراض خويش را متوجه مخالفان خود سازد و آشكارا خشم و نفرت خود را از آنان ابراز دارد[٢] تا به نتيجه حتمى كه پيروزى عقيدتى و دينى بود، برسد. بدين معنا كه ابو بكر با به خشم آوردن زهرا، سزاوار خشم و غضب شده بود و بنا به نص حديث صحيح نبوى، خدا و رسول با آزار زهرا، آزرده و با خشم او خشمگين مىشوند. بنابراين خليفهاى كه سزاوار خشم قرار گيرد، از شايستگى و لياقت خليفگى خدا و رسول او، برخوردار نيست و خداى تبارك و تعالى فرمود:
... وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً؛[٣]
شما نه حق داريد موجب اذيّت و آزار رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم شويد و نه هرگز همسرانش را پس از او به ازدواج خويش درآوريد، اينكار در پيشگاه خداوند كارى بس بزرگ است.
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً؛[٤]
[١] . ماجراى خشم فاطمه عليها السّلام بر ابو بكر را در صحيح بخارى ٥/ ٥، صحيح مسلم ٢/ ٧٢، مسند امام احمد ١/ ٦، تاريخ طبرى ٤/ ٢٧، كفاية الطالب ٢٦٦، سنن بيهقى ٦/ ٣٠٠ مىيابيد.
[٢] . به فدك فى التاريخ ١١٢- ١١٩ مراجعه شود.
[٣] . احزاب/ ٥٣.
[٤] . احزاب/ ٥٧.