پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٤ - ٥ مهر و محبت زهرا عليها السلام

زهراى اطهر عليها السّلام توانسته بود خلا عاطفى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم را كه در پى از دست دادن پدر و مادرش در اوان زندگى و همسر باوفايش خديجه كبرى در دشوارترين شرايط دوران رسالت الهى و جهاد و مبارزه در راه خدا به وجود آمده بود، جبران نمايد.

رفتار مادرانه‌اى كه از فاطمه زهرا عليها السّلام در مورد پدر بزرگوارش سرمى‌زد و تاريخ به نقل فرازى از آن پرداخته، تأكيد دارد كه فاطمه عليها السّلام توانست در اين راستا به موفقيّت بزرگى دست يابد و منبع عاطفى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم را كه بى ترديد در جهت تحمّل دشوارى‌هاى رسالت بزرگش، مددكار آن حضرت بود، يك‌بار ديگر بدو بازگرداند. از همين رهگذر به راز تكرار اين جمله بر زبان مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پى مى‌بريم كه مى‌فرمود:

«فاطمة امّ أبيها»؛[١]

فاطمه، مادر پدر خويش است.

چرا كه رفتار فاطمه را با پدر بزرگوارش رفتارى مادرانه مى‌بينيم. پدر دست دختر را مى‌بوسد و در بازگشت به مدينه، ابتدا به ديدار زهرا مى‌رود، همان‌گونه كه در تمام سفرها و جنگ‌هايش، آخرين لحظه با زهرا خداحافظى و از نزد او بيرون مى‌رفت. رسول خدا عليها السّلام براى سفر خود از اين منبع زلال، توشه عاطفى برمى‌گرفت، چنان‌كه در رفتار پيامبر اكرم ملاحظه مى‌كنيم آن حضرت در حالات گوناگون رنج و گرفتارى و گرسنگى و ورود ميهمان، مكرّر بر زهراى خود وارد مى‌شد. فاطمه نيز در مقابل چونان مادرى نسبت به فرزندش، از وجود مقدس پيامبر مراقبت مى‌كرد و او را در آغوش مى‌گرفت و

[١] . اسد الغابه ٥/ ٥٢٠، استيعاب ٤/ ٣٨٠.