پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٩ - ٩ رويارويى با زهرا عليها السلام

مانده است و انسان، رنج و محنت تجاوز و جور و ستمى را كه تنها پس از گذشت چند روز از رحلت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم بر خاندان آن بزرگوار وارد شد به خوبى احساس مى‌كند.

با بررسى اين رويارويى به برخى از جنبه‌هايى كه دليل بر عظمت شخصيت زهراى اطهر است مى‌توان اشاره كرد:

١. فاطمه زهرا عليها السّلام به دفاع از جانشين رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم شتافت و با صلابت تمام پشت در ايستاد و با دلايل و براهينى قوى، آن جمعيت ستم‌پيشه را مخاطب قرار داد شايد دست بردارند، از آن‌جا كه او صاحب حق بود و مهاجمان، حق خلافت قانونى را غصب كرده بودند، سكوت را جايز ندانست.

٢. زمانى‌كه على عليه السّلام را از خانه بيرون بردند، زهرا عليها السّلام در پى او رهسپار مسجد شد تا در موقعيّتى ديگر به دفاع بپردازد. او با تحمل تمام درد و رنجى كه هنگام يورش به خانه‌اش متوجه وى شد، خود را به على رساند و از بردن آن بزرگوار جلوگيرى به‌عمل آورد، چرا كه زهرا از دوگونه حق برخوردار بود، يكى حق دفاع از جانشين رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و مطالبه حق خلافت و ديگرى حق جور و ستمى كه در اثر بى‌احترامى آن گروه به عنوان دخت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم متوجه وى شده بود.[١]

آن‌گاه كه زهرا عليها السّلام از توسل به همه راه‌ها مأيوس و نوميد شد، در برابر ديدگان همه تصميم گرفت با آه و سوز و ناله در پيشگاه خدا و رسولش مخالفان را نفرين كند، موضع حق‌طلبانه‌اى كه زهرا عليها السّلام اتخاذ كرد براى هر انسان حق‌جو، اعتراضى كوبنده تلقى شده و به خوبى بيانگر انحراف خلافت‌

[١] . فاطمة الزهراء از ابراهيم امينى ١٢٣.