پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٠ - بخش سوم جلوههايى از شخصيت زهرا عليها السلام

گونه در دامان پدر و مادر گرانقدرش معارف آموخت كه هيچ دخترى در مكه به چنين موهبتى دست نيافت.[١]

او، قرآن را از پيامبر و على مرتضى مى‌شنيد و طبق دستورش نماز گزارد و خداى خويش را پرستش كرد، به گونه‌اى به احكام و واجبات و مستحبّات آن آگاهى يافت كه هيچ‌يك از زنان شرافتمند و بزرگ، بدان نرسيدند.

زهرا عليها السّلام بر اساس ايمان و يقين و وفا و اخلاص و زهد، رشد كرد، و با گذشت سال‌ها پى برد، كه از سلاله با عظمت و بلند پايه‌اى است كه هيچ‌يك از دختران حوّاء را شايستگى رقابت با او نيست. و اطمينان يافت كه چنين مجد و عظمتى بى‌نظير او را بسنده است و در پناه چنين ارج و عظمتى در مهد رسالت و اسلام، بالندگى يافت.

فاطمه زهرا عليها السّلام در روند پرورش و بالندگى در هر كمالى رهرو راه پدر بود، تا آن‌جا كه عايشه در حقش گفت: هيچ فردى از آفريدگان خدا را در گفت‌وگو و سخن گفتن شبيه‌تر از فاطمه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نديدم. هرگاه زهرا خدمت پيامبر اكرم مى‌رسيد، دست زهرا را گرفته و بوسه مى‌زد و به او خوش‌آمد مى‌گفت و او را در جاى خود مى‌نشاند و هر زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم به ديدار فاطمه مى‌رفت، زهرا به استقبال پدر مى‌رفت و به او خوش‌آمد مى‌گفت و دست مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را گرفته و غرق بوسه مى‌ساخت.[٢]

از همين رهگذر، راز سخن صريح عايشه را درباره فاطمه عليها السّلام مى‌توان دريافت كه گفت: هيچ زنى را نزد رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم محبوب‌تر از فاطمه سراغ ندارد و در مقام بيان علّت و سبب آن مى‌گويد: من غير از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم هيچ‌

[١] . اهل البيت/ ١١٦.

[٢] . اهل البيت/ ١١٦.