پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩١ - ١ هجرت زهرا عليها السلام به مدينه

و بر پشت پيامبر بيفكند. فردى- عقبة بن أبى معيط- به پا خاست و گستاخانه آن را برداشت و بر پشت پيامبر انداخت و حضرت هم‌چنان در سجده باقى ماند تا فاطمه زهرا عليها السّلام از راه رسيد و آن را از پشت مبارك پدر برگرفت، اين‌جا بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم عرضه داشت:

خدايا! از آزار و اذيّت جمعى از قريش به تو شكوه مى‌كنم، خدايا! كيفر عتبة بن ربيعه، شيبة بن ربيعه، ابو جهل بن هشام، عقبة بن أبى معيط، ابّى بن خلف و اميّة بن خلف را به تو وامى‌گذارم.

عبد اللّه بن مسعود مى‌گويد: در روز بدر ديدم همه اين افراد به قتل رسيده، و اجساد آن‌ها در چاه افكنده شد، غير از ابّى بن خلف يا اميّه كه بدنى تنومند داشت و جسدش را قطعه‌قطعه داخل چاه انداختند.[١]

زهرا عليها السّلام در كنار پدر، تا خانه همسر

١. هجرت زهرا عليها السّلام به مدينه‌

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم براى حفظ جان و بقاى رسالت خويش، سال سيزدهم بعثت از مكه به يثرب «مدينه منوره» هجرت كرد و به على بن ابى طالب عليه السّلام سفارش نمود شب هجرت در بستر وى بخوابد تا مشركان را به اشتباه انداخته و سرگرم كند. و او را به چندين سفارش ديگر توصيه فرمود: از جمله: سفارش فرمود هرگاه وى به جايگاه أمن خود «مدينه» رسيد شخصى را نزد على خواهد فرستاد تا به همراه فواطم خاندان خويش و ديگر زنان مسلمان، راهى مدينه گردد و كليّه امانت‌هايى را كه از مردم نزد آن حضرت وجود داشته به‌

[١] . ذخائر العقبى طبرى ٥٧، نظير اين مطلب در البداية و النهايه ابن كثير ٣/ ٣٥٧ آمده است.