پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩١ - ٥ خطبه آتشين زهرا عليها السلام در مسجد پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

٢١. اى فرزند ابو قحافه! بگو ببينم، آيا در قرآن آيه‌اى آمده است كه تو از پدرت ارث ببرى و من از پدرم ارثى نبرم؟ چه سخن ناروايى؟! آيا كتاب خدا را عمدا ترك گفته و پشت سر افكنديد؟ در صورتى‌كه قرآن مى‌فرمايد: سليمان از پدرش داود، ارث برد و در ماجراى يحيى بن زكريا مى‌فرمايد:

خدايا! فرزندى نصيبم گردان كه از من و از خاندان يعقوب ارث ببرد نيز مى‌فرمايد:

خويشاوندان در ارث بردن از يكديگر، از بيگانگان سزاوارترند در جايى ديگر فرموده است: خدا درباره فرزندانتان به شما سفارش مى‌كند كه سهم پسران دو برابر سهم دختران است و نيز فرموده: اگر كسى پس از مرگ، مالى از خود به جاى نهد براى پدر و مادر و بستگانش به گونه‌اى شايسته وصيّت كند و اين‌كار بر همه پرهيزكاران حق است.

٢٢. مدعى شديد كه من بهره و ارثى از پدر بزرگوارم ندارم؟ و هيچ‌گونه نسبت خويشاوندى ميان من و پدرم نيست؟! آيا خداوند آيه‌اى ويژه شما فروفرستاده كه پدرم را از آن خارج ساخته و استثناء كرده است؟ يا مى‌گوييد: پيروان دو مذهب از يكديگر ارث نمى‌برند، آيا من و پدرم يك مذهب نداريم؟! و يا شما به عام و خاص قرآن از پدر و پسر عمويم آگاه‌تريد؟!

٢٣. اكنون كه چنين است، پس ارث مرا چون مركبى آماده بستان و بر آن سوار شو، ولى در قيامت تو را ديدار خواهد كرد. در آن روز بهترين داور، خدا و مدّعى تو محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم، و زمان داورى رستخيز است. در آن روز باطل‌گرايان زيان خواهند ديد، ولى پشيمانى به حالتان سودى نخواهد داشت: هر چيزى جايگاه وقرارگاهى دارد، به زودى پى خواهيد برد كه عذاب خواركننده، به سراغ چه كسى مى‌آيد و كيفر جاودان، دامان چه كسى راى مى‌گيرد.