پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦ - ٢ زهرا عليها السلام در سوره دهر

٢. زهرا عليها السّلام در سوره دهر

روزى امام حسن و امام حسين عليهما السّلام بيمار شدند و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به اتفاق جمعى از مردم از آن دو بزرگوار عيادت نمود. عيادت‌كنندگان به امير مؤمنان عليه السّلام گفتند: ابو الحسن! براى بهبودى فرزندانت نذرى انجام ده، از اين‌رو، على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام و فضّه خادمه، نذر كردند در صورت بهبودى حسنين عليهما السّلام، سه روز روزه بگيرند، ديرى نپاييد كه آن‌دو بزرگوار شفا يافتند و آن‌ها طبق نذرى كه انجام داده بودند روزه گرفتند ولى خوراكى در خانه نداشتند، به همين دليل، على عليه السّلام از شمعون خيبرى يهودى سه صاع (٩ كيلوگرم) جو، قرض گرفت. يك صاع آن را فاطمه زهرا عليها السّلام آسيا كرد و پنج قرص نان به تعداد اعضاى خانواده تهيه نمود و آن‌ها را مقابل خود نهادند تا روزه خويش را افطار كنند كه مستمندى بر در خانه آمد و گفت: سلام و درود بر اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم من فقيرى بينوا و مسلمان و گرسنه‌ام، به من غذايى عطا كنيد خداوند در عوض به شما از غذاهاى بهشتى نصيب گرداند، اهل بيت غذاى خود را به وى داده و آن شب با آب افطار كرده و خوابيدند، فرداى آن روز نيز روزه گرفتند. با فرارسيدن شب، غذايى براى تناول، نزد خود گذاشتند كه اين‌بار يتيمى از راه رسيد و غذا را به او دادند و بار سوم اسيرى بر در خانه آمد و آنان نيز همان كار قبلى را انجام دادند.

صبح روز بعد، على عليه السّلام دست امام حسن و امام حسين را گرفت و نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم شرفياب شدند، تا پيامبر اكرم چشمش به آنان افتاد، ديد از شدّت گرسنگى مانند جوجه به خود مى‌لرزند، فرمود: برايم بسيار دردناك است كه شما را با چنين حالتى مى‌بينم، سپس به‌پا خاست و به اتّفاق آنان به‌