پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٤ - ١ فاطمه عليها السلام در شعب

گرسنه نگاه‌داشتن و رها كردن بر شن‌هاى گرم و تفتيده، و نهادن داغ‌هاى آتشين بر پيكر آنان، در صدد گمراه ساختن مسلمانان و بازداشتن از عقيده و آرمانشان برآمدند. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم با ملاحضه رنج و مصيبت يارانش، با صدور فرمان هجرت بدانان فرمود:

رهسپار سرزمين حبشه شويد تا خداوند در وضعيّتى كه شما قرار داريد گشايشى برايتان حاصل فرمايد. مسلمانان از بيم فتنه و آشوب و براى حفظ دين و آيين خويش با اطاعت از فرمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم از مكه خارج و وطن و اموال و دارايى خود را به قصد حبشه ترك گفتند.[١]

١. فاطمه عليها السّلام در شعب‌[٢]

آن‌گاه كه قريش دريافت ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در برابر آن‌ها از خود پايدارى نشان داده و آزار و اذيّت آنان را تحمل مى‌كنند و از سويى بر عظمت دين اسلام افزوده شده و ميان قبايل گسترش مى‌يابد و خود را قادر بر جلوگيرى از انتشار آن نمى‌دانند، ميان خود به طراحى نقشه قتل رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پرداختند، ابو طالب عليه السّلام به مجرد احساس اين ماجرا به شعب خود رفت و بنى هاشم و بنى عبد المطلب را گرد آورد و از آنان خواست از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم حمايت و پشتيبانى كنند و حضرت حمزه عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم، صبح روز بعد حفاظت از جان مقدّس پيامبر را بر عهده گرفت، قريش، آنان را در تنگناى محاصره اقتصادى شديدى قرار دادند. و با امضاى پيمان‌نامه‌اى ميان خود تصميم گرفتند هيچ‌گونه داد و ستدى با آنان انجام ندهند. مسلمانان دو يا

[١] . سيره نبوى ابن هشام بخش نخست/ ٣٢١ چاپ دار المعرفة- بيروت.

[٢] . كامل ابن اثير ٢/ ٧٦.