پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٨ - ٦ تاريخ ولادت

مادر أنس بن مالك مى‌گويد: فاطمه زهرا عليها السّلام سيمايى چون ماه شب چهارده و يا سفيد و نورانى چونان خورشيدى كه از پشت ابر برون آيد، داشت داراى گيسوانى مشكين‌فام بود و بيش از همه مردم به رسول خدا عليها السّلام شباهت داشت.[١]

حضرت زهرا عليها السّلام به دليل پيراسته بودن از هرگونه پليدى و آلودگى، طاهره لقب يافت. به گفته امام باقر عليه السّلام فاطمه هيچ‌گاه خون حيض و نفاس نديد[٢] و قرآن كريم در آيه تطهير به پيراستگى او از هرگونه آلودگى گواهى داده است.

فاطمه عليها السّلام به تلخى‌ها و دشوارى‌ها و مصيبت‌ها و پاداش‌هايى كه خداوند در دنيا برايش مقدّر ساخته بود، رضايت داشت و مورد رضايت پروردگار خويش نيز بود، چنان‌كه قرآن كريم در سوره دهر آن‌گاه كه خداوند از عملكرد وى رضايت يافت و او را از بيم بزرگ روز قيامت مصونيّت بخشيد، از آن خبر داده است.

فاطمه زهرا عليها السّلام از مصاديق آيه شريف‌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ‌[٣] است، آن‌گونه كه در رفتار آن مخدّره ملاحظه مى‌كنيم بى‌ترديد وى از بيم عذاب پروردگار خويش ترسان بوده است.

او محدّثه بود زيرا فرشتگان با او سخن مى‌گفتند، همان‌گونه كه با مريم دخت عمران و مادر موسى و ساره همسر ابراهيم عليه السّلام كه او را به تولّد اسحاق و پس از او يعقوب مژده دادند، گفت و گو مى‌كردند.

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به جهت ارج و احترام و مقام زهرا عليها السّلام او را «امّ أبيها»؛

[١] . مستدرك حاكم ٣/ ١٦١.

[٢] . بحار الانوار: ٤٣/ ١٩.

[٣] . مائده/ ١١٩.