پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤ - زهرا عليها السلام در نگاه ائمه، صحابه، مورخان
الأنساب يوم القيامة تنقطع غير نسبى و سببى و صهرى ...»؛[١] فاطمه بخشى از پيكر من است، آنچه او را ناراحت كند مرا ناراحت كرده و آنچه او را مسرور گرداند، مرا مسرور ساخته است، در قيامت پيوند هر خويشاوندى قطع مىشود جز خويشاوندى نسبى و سببى من.
روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در حالى كه دست فاطمه را در دست داشت از منزل خارج شد و فرمود:
هركس اين دختر را شناخته، به خوبى مىداند كيست، آنكه نمىشناسد بداند كه وى فاطمه دخت محمد و پاره تنم و قلب و روح من در كالبدم مىباشد، كسى كه در صدد اذيت و آزار او برآيد مرا آزار داده و آنكس كه مرا آزرده خاطر كند، خدا را آزرده است.[٢] همچنين فرمود:
«فاطمة اعزّ البريّة علّى»؛[٣]
فاطمه، عزيزترين آفريدگان خدا نزد من است.
بنابراين، پس از آگاهى به عصمت آن مخدّره، تفسير سخنان رسول خدا بر ايمان دشوار نخواهد بود، بلكه مىتوان اين سخنان را گواه و دليل بر عصمت آن بانوى بزرگوار تلقّى كرد زيرا خشم و رضايتش، تنها براى خدا بود.
زهرا عليها السّلام در نگاه ائمه، صحابه، مورّخان
از على بن حسين امام زين العابدين عليه السّلام روايت شده كه فرمود:
[١] . مسند احمد ٤/ ٣٢٣ و ٣٣٢، مستدرك ٣/ ١٥٤ و ١٥٩.
[٢] . الفصول المهمة/ ١٤٤، المختصر عن تفسير الثعلبى/ ١٣٣.
[٣] . امالى طوسى مجلس ١، حديث ٣، المختصر/ ١٣٦.