پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٤ - ٤ اخلاق و ادب

دعايش به آسمان بالا نمى‌رود؛

مشمول دعاى خير شايستگان قرار نمى‌گيرد؛

هنگام مرگ:

با خوارى و ذلّت مى‌ميرد؛

در حال گرسنگى جان مى‌دهد؛

تشنه‌كام از دنيا مى‌رود؛ و اگر از نهرهاى دنيا آب بياشامد، عطش وى فرونخواهد نشست.

در قبر:

خداوند فرشته‌اى را بر او موكّل مى‌كند تا در قبر، او را آزار و شكنجه دهد؛

قبر، بر او تنگ مى‌گردد؛

قبرش را تاريكى فرامى‌گيرد؛

در قيامت آن‌گاه كه از قبرش برانگيخته مى‌شود:

خداوند فرشته‌اى را بر او موكل مى‌كند تا او را در برابر ديدگان مردم به صورت، روى زمين بكشد؛

وى را شديدا مورد حسابرسى قرار مى‌دهد؛

خداوند، به او نظر رحمت نخواهد داشت و وى را پيراسته نمى‌گرداند و عذاب دردناكى در انتظار اوست.[١]

٤. اخلاق و ادب‌

١. امام حسين عليه السّلام از مادر بزرگوارش حضرت زهرا عليها السّلام روايت كرده كه پيامبر فرمود: دخترم! از بخل بپرهيز، زيرا بخل آفتى است كه در انسان بخشنده وجود ندارد، از بخل پرهيز نما، زيرا بخل درختى است كه ريشه در آتش دوزخ دارد و شاخه‌هايش در دنيا است، اگر

[١] . سفينة البحار ٢/ ٤٣.