پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٤ - ٤ غصب فدك

زندگى كنند، به خدا سوگند! من در صدقات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم هيچ‌گونه تغييرى نخواهم داد و آن‌ها را به همان صورتى‌كه در زمان آن حضرت بوده‌اند، رها خواهم ساخت و همان‌گونه كه حضرت در ارتباط با آن‌ها عمل كردند من نيز عمل خواهم نمود.

بدين ترتيب، ابو بكر حاضر نشد از آن اموال چيزى به فاطمه عليها السّلام بازگرداند.[١]

از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه على عليه السّلام به فاطمه زهرا عليها السّلام فرمود:

[زهرا جان!] خود رهسپار شو و ميراث پدر بزرگوارت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را درخواست نما، فاطمه عليها السّلام نزد ابو بكر آمد و فرمود: چرا مرا از ميراث پدرم محروم و وكيلم را از فدك بيرون راندى، در صورتى‌كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم به فرمان خداى متعال آن را به من بخشيده بود؟

ابو بكر در پاسخ گفت: هرچه شما بگويى ان شاء اللّه كه صحيح است، ولى بايد بر ادعاى خود شاهد بياورى.

امّ ايمن براى دادن گواهى نزد ابو بكر آمد و بدو گفت: اى ابو بكر! تا در مورد سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم با تو به احتجاج نپردازم، گواهى نخواهم داد، تو را به خدا، آيا به ياد ندارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرمود: امّ ايمن از زنان بهشتى است.

ابو بكر گفت: درست است.

امّ ايمن گفت: بنابراين، من گواهى مى‌دهم كه خداى عزّوجلّ به رسول خود سفارش فرمود: فَآتِ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ‌ و پيامبر پس از نزول اين آيه شريف فدك را به عنوان حق زهرا عليها السّلام به او بخشيد، على عليه السّلام نيز همين‌گونه شهادت داد و ابو بكر سند فدك را نوشت و به فاطمه سپرد كه عمر از راه رسيد

[١] . شرح نهج البلاغه ١٦/ ٢١٧.