پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٣ - ٢ فضايل اخلاقى

٢. فضايل اخلاقى‌

زهراى اطهر داراى اخلاقى نكو و پسنديده، ملكاتى شريف و طبيعتى نجيب بود، از احساسى والا و فهمى سريع و ذهنى سرشار برخوردار، مروّتى خارج لوصف، فضايلى تحسين‌برانگيز، و دستى سخاوتمند و بسيار بخشنده داشت. دلى بى‌پروا و شجاع در سينه‌اش مى‌تپيد، زير بار زور نمى‌رفت، از هر گونه عجب و خودپسندى فاصله داشت، خودبينى و غرور او را فرانمى‌گرفت، در برابر قلدران متكبّر سر تعظيم فرود نمى‌آورد.[١]

فاطمه در كنار جمال ظاهر و اندام موزون، به كمالات معنوى نيز آراسته بود و از نهايت بزرگوارى و نرم‌خويى و وسعت صدر، برخوردار و بانويى شكيبا و باوقار و سنگين و مهربان و نستوه بود و متانت و عفّت و خويشتن‌دارى را در خود جمع داشت.

زهرا جبينى نورانى و چهره‌اى گشاده و لبى خندان داشت و تا آن هنگام كه پدر بزرگوارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در قيد حيات بود، هيچ‌گاه تبسّمى شيرين از لبانش برداشته نشد.

بر زبانش جز حق و راستى جارى نمى‌شد و هيچ‌كسى را به زشتى ياد نمى‌كرد، دهان به غيبت و سخن‌چينى آلوده نمى‌كرد، دلش گنجينه اسرار و پاى بند وفاى به عهد و پيمان بود. در مشورت صداقت داشت و از گناه و لغزش بدخواهان مى‌گذشت و عذر آن‌ها را مى‌پذيرفت، بسيار اتّفاق مى‌افتاد كه از لغزش و رفتار زشتكاران صرف‌نظر مى‌فرمود و بدى‌هايشان را با بردبارى و

[١] . اهل البيت/ ١٣٢- ١٣٤.