پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٨ - ٩ رويارويى با زهرا عليها السلام

٩. رويارويى با زهرا عليها السّلام‌

فاطمه زهرا عليها السّلام در زندگى خويش انتظار ديدن چنين روز و چنين مصيبتى را نداشت، هرچند پدر بزرگوارش وى را از آن رخدادها آگاه ساخته بود، ولى شنيدن كجا و ديدن كجا، تأثير اندوه مصيبت با شنيدن و ديدن، تفاوت دارد.

گرچه فاطمه زهرا عليها السّلام از زبان پدر بزرگوار خود شنيد بود كه پس از وفاتش اوضاع بر زهرا دگرگون و حقد و كينه‌ها آشكار خواهد شد و زهرا خود، آن رخدادها را شاهد بود، گروهى به خانه‌اش يورش بردند تا همسرش را از خانه‌اى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بى‌اجازه فاطمه وارد آن نمى‌شد، بيرون بكشانند.

حضرت زهرا عليها السّلام به ياد مى‌آورد كه زينب دخت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در زمان باردارى‌اش در سفر هجرت زمانى‌كه آماده پيوستن به پدر در مدينه شد، سوار بر شترى در هودج از مكه خارج شد و هبّار بن اسود او را تعقيب كرد و در هودج با نيزه وى را ترساند و زينب در بازگشت، فرزند خود را سقط كرد به همين سبب رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم روز فتح مكه خون هبّار بن اسود را مباح اعلان كرد.

اكنون ملاحظه كنيد اگر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم مى‌ديد آن‌گونه به خانه زهراى عزيزش بى‌حرمتى كردند، چه مى‌فرمود؟ بلكه احترام و حرمتى از پاره تن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پاس نداشتند و بى‌پروا به خانه‌اش يورش برده او را كتك زدند و ترساندند و همين عمل سبب سقط جنين و بيمارى وى شد و به شهادت آن حضرت انجاميد!

با اين‌كه رويارويى و كشمكشى كه در خانه زهرا صلّى اللّه عليه و اله و سلم رخ داد در زمانى كوتاه و مكانى محدود اتفاق افتاد ولى پژواك آن تا امروز براى نسل‌ها باقى‌