پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٩ - مخالفتهاى عملى

ترفند تفكّر و انديشه‌اى كه بنى هاشم را در راستاى مخالفتشان با حكومت، تقويت و پشتيبانى مى‌كرد، از ميان بردارد، هرچند حكام اطمينان داشتند كه على عليه السّلام در آن لحظات دشوارى كه بر اسلام مى‌گذشت بر ضد آنان نخواهد شوريد، ولى از قيام و شورش آن حضرت پس از آن دوران، هر لحظه آسوده نبودند و طبيعى به نظر مى‌رسيد كه در زمان برقرارى آرامش و قبل از آن‌كه امام عليه السّلام در جنگى ويرانگر بر آن‌ها پيشى گيرد، در جهت نابودسازى توان مادى «فدك» و قدرت معنوى آن حضرت، سرعت عمل به خرج دهند.

٤. پس از انجام اين‌كار با عقل سازگار بود كه خليفه برخورد تاريخى خود را با حضرت زهرا عليها السّلام در ماجراى فدك، عملى سازد. در اين برخورد دو هدف با يكديگر رويارو قرار گرفته و اين موضع‌گيرى بر دو خط اصلى سياست خليفه استوار بود زيرا انگيزه‌هايى كه سبب شد وى فدك را از فاطمه زهرا عليها السّلام بگيرد، او را بر ادامه آن طرح واداشت تا بدين وسيله ثروتى را كه از ديد فرمانروايان آن روز سلاحى نيرومند تلقى مى‌شد و حكومت وى را از نظر مالى تقويت مى‌كرد، از دشمن بربايد در غير اين صورت چه چيز سبب شد كه خليفه فدك را تسليم زهرا نكند با اين‌كه آن مخدّره به گونه‌اى قطعى متعهد شده بود محصولات و درآمد فدك را در راه‌هاى خير و منافع عمومى هزينه كند؟ آرى، خليفه از آن بيم داشت كه فاطمه زهرا عليها السّلام تعهّدى را كه سپرده بود به‌گونه‌اى توجيه كند كه با هزينه محصولات فدك در راستاى امور سياسى، سازگار باشد، وانگهى اگر فرضا صحيح به نظر مى‌رسيد كه فدك به همه مسلمانان تعلّق داشت، بنابراين، چه عاملى سبب شد كه خليفه با چشم‌پوشى از سهميه صحابه، در پى جلب رضايت فاطمه زهرا عليها السّلام برنيامد؟ آيا جز اين‌كه‌