او و عمو و عمّه مادريش وارث باشند، يك سوم تركه به دايى و خاله مى‌رسد، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و از دو سوم باقى، در صورتى كه عمو يا عمّه مادرى يك نفر باشد، يك ششم آن را به او مى‌دهند، و اگر عمو و عمّه مادرى متعدّد باشند، يك سوم آن را به ايشان مى‌دهند تا بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و در فرض اخير- كه متعدّد باشند- احتياط آن است كه با يكديگر مصالحه كنند؛ و بقيّه دو سوم به عمو و عمّه پدر و مادرى- و در صورت عدم وجود آنها به عمو و عمّه پدرى- مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد.

١٧٥- اگر عمو وعمّه أبوينى يا پدرى ميّت با عمو و عمّه و دايى و خاله مادرى او وارث باشند، ثلت تركه به دايى و خاله مادرى او مى‌رسد، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و از دو سوم باقى، در صورتى كه عمو يا عمّه مادرى يك نفر باشد، يك ششم آن را به او مى‌دهند، و اگر عمو و عمّه مادرى متعدّد باشند، يك سوم آن را به ايشان مى‌دهند، تا بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ و در فرض اخير احتياط آن است كه با يكديگر مصالحه كنند؛ و بقيّه دو سوم به عمو و عمّه پدر و مادرى- و در صورت عدم وجود آنها به عمو و عمّه پدرى- مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد.

١٧٦- اگر عمو و عمّه أبوينى يا پدرى ميّت با دايى و خاله أبوينى يا پدرى او و دايى و خاله مادريش وارث باشند، ثلث تركه- يعنى يك سوم آن- به دايى‌ها و خاله‌ها مى‌رسد، به اين ترتيب كه يك ششم همان ثلث را به دايى يا خاله مادرى- در صورتى كه تنها يكى از آن دو باشد- و يك سوم آن را- در صورتى كه دايى و خاله مادرى متعدّد باشند- مى‌دهند و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و باقى آن ثلث را هم به دايى و خاله أبوينى يا پدرى او مى‌دهند، و بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند؛ سپس دو سوم باقى از تركه را به عمو و عمّه ميّت مى‌دهند، و بايد طورى بين خود تقسيم كنند كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ببرد.

١٧٧- اگر دايى و خاله أبوينى يا پدرى ميّت با عمو و عمّه مادرى و دايى و خاله مادريش وارث باشند، ثلث تركه- يعنى يك سوم آن- به دايى‌ها و خاله‌ها مى‌رسد، به‌