پاورقى ٢ از فقره قبل حاصل از إعمال تناسب بين عدد رؤوس دو گروه مادرى‌ها است- توافق به معناى أعمّ است، پس مخرج كسر آنها به جزء وِفق- يعنى شش، كه تعداد مراتب فانى شدن دوازده توسّط دو مى‌باشد- ردّ مى‌شود و بعد از ردّ مخرج كسر آنها شش مى‌شود و بين اين شش- كه مخرج كسر مادرى‌ها بعد از ردّ است- و مخرج كسر پدرى‌ها- هجده، كه به بيان پاورقى ١ از فقره قبل، حاصل از إعمال تناسب بين عدد رؤوس دو گروه پدرى هاست- تداخُل مى‌شود و اكتفاء به أكثر- هجده- مى‌گردد و هجده در اصل فريضه- شش- ضرب مى‌شود و يكصد و هشت حاصل مى‌گردد، و از اين فريضه- يكصد و هشت- به زوج نصف- پنجاه و چهار سهم- مى‌رسد؛ و به مادرى‌ها ثُلث- سى و شش سهم- مى‌رسد و به هر گروه از آنها هجده سهم داده مى‌شود و بالسّويّة بينشان تقسيم مى‌گردد؛ و باقى- هجده سهم- به پدرى‌ها مى‌رسد و به هر گروه نُه سهم داده مى‌شود و أثلاثاً بينشان تقسيم مى‌گردد، يعنى به هر پسر دو و به هر دختر يك سهم مى‌رسد.

٦٠٢- افراد مذكور با زوجه، فرض زوجه رُبع و مخرجش چهار است و نصيب آنها فرض مادرانشان است، به اين صورت كه نصيب پدرى‌ها ثُلثان و مخرجش سه و نصيب مادرى‌ها ثُلث و مخرجش سه است؛ و چون مخرج دو فرض ثُلثان و ثُلث- سه و سه- مُتماثلند، اكتفاء به يكى از آنها مى‌شود و بين سه باقى و چهار- فرض زوجه- تبايُن است، پس يكى در ديگرى ضرب مى‌شود و دوازده حاصل مى‌گردد، و تركه دوازده قسمت مى‌شود و به زوجه رُبع- سه سهم- مى‌رسد؛ و به مادرى‌ها ثُلث- چهار سهم- مى‌رسد؛ و پنج سهم باقى به پدرى‌ها مى‌رسد؛ و چون چهار بر مادرى‌ها و پنج بر پدرى‌ها منكسر است، و بين مخرج كسر مادرى‌ها- دوازده، كه به بيان پاورقى ٢ از فقره (٦٠٠) حاصل از إعمال تناسب بين عدد رؤوس دو گروه مادرى‌ها است- و سهام آنها- چهار- توافق به معناى أعمّ است، مخرج كسر آنها به جزء وِفق- سه، كه تعداد مراتب فانى شدن دوازده توسّط چهار است- ردّ مى‌شود و بعد از ردّ مخرج كسر آنها سه مى‌شود، و از طرفى چون بين اين سه- مخرج كسر مادرى‌ها بعد از ردّ- و مخرج كسر پدرى‌ها- هجده- تداخُل مى‌شود، اكتفاء به أكثر- هجده- مى‌شود و هجده در اصل‌