فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٣ - شرط اول عقد آنها دائمى باشد
* هشتم- ميراث همسر*
١٩٦- هيچ يك از زوج و زوجه تمامى اموال ديگرى را به علّت همسرى ارث نمىبرند؛ مگر در يك صورت و آن موردى است كه زوجه از طبقات ارث هيچ وارثى نداشته باشد الا شوهر و امام عليه السلام كه در اين صورت شوهر او همه اموال او را به عنوان فرض و ردّ مىبرد.
١٩٧- همچنانكه در فقره (١٤٧) ذكر شد، فرض شوهر در صورتى كه زوجهاش فرزند نداشته باشد نصف است، و در صورتى كه زوجهاش فرزند داشته باشد يك چهارم- ربع- مىباشد؛ و فرض زوجه در صورتى كه شوهرش فرزند نداشته باشد يك چهارم است، و در صورتى كه شوهرش فرزند داشته باشد يك هشتم است؛ و نصيبشان كم و زياد نمىشود، و با هر طبقه از طبقات و هر درجه از درجات ارث كه جمع شوند فريضه خود را مىبرند؛ مگر در يك صورت كه در فقره قبل بيان شد.
١٩٨- ارث بردن زوج و زوجه از يكديگر با دو شرط محقق مىشود:
شرط اول: عقد آنها دائمى باشد
نه موقّتى، پس بين دو همسر كه عقد آنها موقّتى است توارث نيست، و هيچ يك از ديگرى ارث نمىبرد؛ مگر اينكه در متن عقد موقّت شرط توارث شده باشد، چه از يك طرف و چه از دو طرف؛ البته احتياط آن است كه در متن عقد موقّت چنين چيزى شرط نشود؛ ولى اگر احياناً شرط شد، احتياط لايترك