- در صورتى كه دايى و خاله مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌دهند، و بايد آن را بطور مساوى بين خود تقسيم كنند؛ و باقى آن يك سوم- ثلث- را دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى بين خود بطور مساوى تقسيم مى‌كنند؛ و بقيّه تركه به عمو و عمّه أبوينى يا پدرى مى‌رسد، و بايد طورى بين خود تقسيم كنند كه هر مذكر دو برابر يك مؤنّث ببرد.

١٨٦- اگر همسر ميّت با دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى ميّت و دايى‌ها و خاله‌هاى مادرى او و عموها و عمّه‌هاى مادريش وارث باشند، همسر نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد؛ و يك سوم- ثلث- تركه به دايى‌ها و خاله‌ها مى‌رسد، به اين صورت كه آن يك سوم- ثلث- را شش قسمت نموده و يك ششم آن را به دايى يا خاله مادرى- اگر يك نفر باشد- و يك سوم آن را- در صورتى كه دايى و خاله مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌دهند، و بايد آن را بطور مساوى بين خود تقسيم كنند؛ و باقى آن يك سوم- ثلث- را دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى بين خود بطور مساوى تقسيم مى‌كنند؛ و بقيّه تركه به عمو و عمّه مادرى مى‌رسد، و بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند، لكن احتياط آن است كه اگر در جنس مختلف هستند با هم مصالحه نمايند.

١٨٧- اگر همسر ميّت با عموها و عمّه‌هاى أبوينى يا پدرى ميّت و عموها و عمّه‌هاى مادرى او و دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى و دايى‌ها و خاله‌هاى مادريش وارث باشند، همسر نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد؛ و يك سوم- ثلث- تركه به دايى‌ها و خاله‌ها مى‌رسد، به اين صورت كه آن يك سوم- ثلث- را شش قسمت نموده و يك ششم آن را به دايى يا خاله مادرى- اگر يك نفر باشد- و يك سوم آن را- در صورتى كه دايى و خاله مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌دهند، و بايد آن را بطور مساوى بين خود تقسيم كنند، و باقى آن يك سوم- ثلث- را دايى‌ها و خاله‌هاى أبوينى يا پدرى بين خود بطور مساوى تقسيم مى‌كنند؛ و بقيّه تركه به عموها و عمّه‌ها مى‌رسد، به اين صورت كه آن را شش قسمت نموده و يك ششم آن را به عمو يا عمّه مادرى- اگر يك نفر باشد- و يك سوم آن را- در صورتى كه عمو و عمّه مادرى متعدّد باشند- به آنها مى‌دهند، و بايد آن را بطور مساوى بين خود تقسيم‌