١٥٠- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى و يك يا چند برادر و خواهر مادرى او و جدّ و جدّه مادريش وارث باشند، يا همسر ميّت با جدّ و جدّه پدرى و يك يا چند برادر و خواهر مادرى او و جدّ و جدّه مادريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و يك سوم از مجموع تركه به ورثه مادرى ميّت مى‌رسد، كه بايد بين خود بالسّويّة تقسيم نمايند، و بقيّه تركه به يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى ميّت مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد.

١٥١- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى او و جدّ و جدّه پدريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و باقى تركه به بقيّه ورثه مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد؛ ولى اگر يك يا چند برادر و خواهر و نيز جدّ وجدّه ميّت همه مادرى باشند، بقيّه را بايد بطور مساوى بين خود تقسيم كنند.

١٥٢- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى او و جدّ و جدّه پدرى و يك يا چند برادر و خواهر مادريش وارث باشند، همسر ميّت نصيب أعلاى خود- به بيانى كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و برادر يا خواهر مادرى اگر يك نفر باشد يك ششم و اگر متعدّد باشند يك سوم را مى‌برند، كه بايد بالسّويّة بين خود تقسيم كنند، و باقى به يك يا چند برادر و خواهر پدرى و جدّ و جدّه پدرى مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد، و جدّ پدرى به اندازه يك برادر و جدّه پدرى به اندازه يك خواهر سهم دارد.

١٥٣- اگر همسر ميّت با يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى و جدّ و جدّه پدرى و جدّ و جدّه مادرى او وارث باشند، همسر نصيب أعلاى خود- كه در فقره (١٤٧) بيان شد- را مى‌برد، و ثُلث تركه هم به جدّ و جدّه مادرى مى‌رسد كه بين خود بالسّويّة تقسيم كنند، و بقيّه تركه به يك يا چند برادر و خواهر أبوينى يا پدرى و جدّ و جدّه پدرى مى‌رسد، به اين صورت كه هر مذكّر دو برابر يك مؤنّث ارث مى‌برد.